Polskie czołgi podstawowe.
Strona głównaData publikacji: 2009-11-27
Na przełomie lat 1988 i 1989 rozpoczęto prace modernizacyjne czołgu T-72M1. Proces projektowania unowocześnionego modelu nie był zbyt intensywny, a to z tego względu, że Polska prowadziła rozmowy z ZSRR dotyczące możliwości zakupu przez Wojsko Polskie licencji na produkcję czołgów T-72 bądź T-80 w nowej wersji. W rezultacie licencja nie została zakupiona z powodu przemian politycznych w kraju. Skupiono się zatem nad tym, by udoskonalić czołgi T-72M1. Czołgi T-72M1 wyposażone zostały w nowy system kierowania ogniem Drawa a także reaktywny pancerz Erawa. Zmodernizowane czołgi przyjęły nazwę PT-91 a ich produkcją zajął się zakład Bumar-Łabędy S.A. w Gliwicach. Pierwsze seryjnie wyprodukowane wozy PT-91 zostały przekazane w 1995 roku 11 Dywizji Kawalerii Pancernej. Po zakończeniu dostawy wozów polska armia miała na stanie w 2002 roku 233 czołgi typu PT-91. Wóz PT-91 Twardy jest polskim czołgiem podstawowym lokującym się na przełomie II i III generacji. PT-91 mieszczą załogę liczącą 3 osoby – dowódca, działonowy i mechanik-kierowca. Czołgi pokrywa pancerz wykonany ze spawanych płyt stalowych, którego odporność zwiększają płytki pancerza reaktywnego. W wieży pojazdu zamontowano armatę gładkolufową 2A46 Rapira-3. Obok niej czołgi zaopatrzono w karabin maszynowy PKT kalibru 7,62mm oraz przeciwlotniczy wielkokalibrowy karabin maszynowy NSW kalibru 12,7mm. Czołgi PT-91 mają osiągi rzędu 60km/h na drodze oraz 40km/h w terenie. Użytkownikiem Twardego obok Polski jest również Malezja (48 egzemplarzy).
Komentarze
Brak komentarzy